เย้ ! เย้ ! ในที่สุดฉันก้สอบเสร็จจนได้...สอบปลายภาคที่มหาลัยนี่หินมาก...เหมือนสอบเอ็นอีกครั้งแหนะ

แต่ก้ช่างเหอะ...เรื่องมันผ่านไปแล้ว...และตอนนี้ ฉัน ก้นั่งอยู่หน้าคอม ระบายเรื่องที่อัดอั้นอยู่ในใจมาตลอดปีที่

ผ่านมาเลยเชียวล่ะ ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าเศรษฐกิจโลกกำลังอยู่ในขั้นวิกฤติ...แต่ อ๊ะ ! จะให้เก็บเงินไว้ใต้เตียงกันไปตลอดชาติก้เท่านั้นล่ะ สู้ออกไปจับจ่ายซื้อของกันดีกว่า อะไรที่ประหยัดได้ก้ประหยัดไปเนอะ แต่อย่าให้ถึงขั้น "งก" ก้แล้วกัน ออกไปซื้อของซะบ้าง...เงินทองจะได้หมุนเวียนในระบบไง !

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นของเอนทรี่นี้นะ...เคยได้ยินอยู่แล้วใช่ไหมคะ...สำนวนที่ว่า "ลูกค้าคือพระเจ้า " และฉันก้ยึดสำนวนนี้เสมอเวลาที่ฉันเจอลูกค้างี่เง่ามาซื้อของที่ฉันไม่ได้ขายที่งานโรงเรียน ประมาณว่าจะซื้อสาคูไส้หมุให้ได้แต่ร้านฉันขายข้าวเกรียบปากหม้อนี่น่า  ทำไงได้ ฉันอยากจะเอาส้อมจุ่มลงไปในน้ำเดือดๆแล้วโยนใส่เจ๊นั้นเต็มที แต่เอาเหอะ" ลูกค้าคือพระเจ้า ลูกค้าคือพระเจ้า " ฉันบอกตัวเองอย่างนี้ สุดท้าย เจ๊แกก้จากไปโดยดี

แต่ตอนนี้ มันเกิดอะไรขึ้น มันเกิดอะไรขึ้น ! สำนวนนี้มันใช้ไม่ได้แล้วหรอ หรือว่ามัน "OUT" ไปแล้วนะ ก้ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเวลาฉันไปซื้อของทีไร ฉันเป็นต้องเตรียมใจรับมือกับพนักงานหน้าบูดบึ้งเป็นก้นแมว แถมด้วยบริการห่วยแตกจากคุณเธอ นี่! จำไว้เลยนะ ว่าฉันมาซื้อของร้านเธอนะยะ ไม่ได้มาขอเธอรับประทานสักหน่อย

เฮ้อ...มันไม่ไหวแล้วน่ะ ใครทนได้ก้ทนไปแล้วกันนะ แต่มันอัดอั้นมานานนนนนนนนนน มากกกกกกกกกกกก

บางทีคุณอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไร้สาระ เอาเวลาไปต้มบะหมี่กินดีกว่า แต่ฉันปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปไม่ได้หรอก เห็นแล้วมันจี๊ดขึ้นสมอง และต่อไปนี้ฉันจะลิสต์พฤติกรรมอันรับไม่ได้ของแม่ค้าสมัยใหม่ให้อ่านกันนะคะ

1. " สวัสดีจ๊า เลือกซื้อได้เลยจ๊า "

อ่าว...แล้วมันรับไม่ได้ตรงไหนอ่ะ ฉันก้เข้าร้านมา แล้วเจ๊แกก้ทักทายมันก้ถูกแล้วไม่ใช่อ๋อ...? ม่ายยยย ลองอ่านใหม่กันอีกรอบนะคะ " สวัสดีจ๊า เลือกซื้อได้เลยจ๊า" น่านนนนนนน เห็นแล้วใช่ไหมคะ มันน่าหงุดหงิดตั้งแต่เข้ามาในร้านแล้ว เออ...ขอโทษนะคะ คุณพนักงานขาย ไม่ทราบว่าฉันไปรู้จักคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เออ...หรือว่าชาติที่แล้วเราเคยเป็นเพื่อนกัน เอ๊ะ ! หรือว่าคุณเป็นญาติฝ่ายไหนของฉันกันแน่ มาพูดจา จ๊ะ จ๋า กับฉันได้ไงคะ ฉันก้พอเข้าใจนะว่าต้องการจะเจรจาธุรกิจให้ดูเป็นกันเอง ลดช่องว่างระหว่างคนซื้อคนขาย แต่การที่ลงท้ายด้วย "คะ ขา" ก้ไม่ได้หมายถึงจะทำให้การบริการของคุณดูเป็นทางการจนน่าขนลุกไปซะหน่อย อย่าลืมนะ ว่าฉันเป็นลูกค้าคุณนะ!  อ่ะ ถ้าฉันเจอคำทักทายแบบนี้ตามตลาดแถวบ้านหรือ ประตูน้ำ ฉันก้ยังพออภัยได้ แต่นี่! มันที่ไหนกันแม่คูนนนนนนนนน...นี่มันห้างดังกลางสยามเลยนะ เฮ้อ เจ้านายคุณอุตส่าห์จ้างคุณมาทำงานในสถานที่ไฮโซขนาดนี้ ช่วยทำตัวไฮโซตามได้ไหมยะ...!

2. รวยแล้วหยิ่ง

แบบนี้นี่เจอบ่อยเลยน่ะ แต่จะยกตัวอย่างที่เกิดขึ้นจริงเมื่อสามเดือนที่แล้วก้แล้วกันนะคะ จะได้เข้าใจกันง่ายๆ ถ้าใครเดินสยามบ่อยๆคงจะรู้จักร้านขายของกระจุ๊กกระจิ๊ก ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นของนำเข้าจากญี่ปุ่น พวกซานริโอเอย ดิสนี่ย์เอย อ่ะ เอาเป็นว่ารู้จักกันใช่ไหมคะ ถ้าเป็นคุณผู้หญิงคงจะเคยเข้าไปในร้านนั้นหลายครั้งตอนสมัยม.ปลาย กันหลายครั้งทีเดียว ลองถามเด็กแถวนั้นดูก้ได้ รู้จักกันหมดล่ะ ( แหม อยากเขียนชื่อร้านใจจะขาด แต่กัดลิ้นตัวเองอยู่ค่ะ เดี๋ยวจะโดนข้อหาอะไรสักอย่างก่อนที่เอนทรี่นี้จะจบ ) อ่ะ...จริงๆแล้วฉันน่ะเป็นลูกค้าประจำร้านนี้ตั้งแต่อยู่ประถม จำได้ค่ะ ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆแค่สองคูหา แต่ก่อนขายของกิฟช็อปชนิดที่หาได้ทั่วไป และก้ไม่ค่อยมีคนเข้าด้วยค่ะ ยังจำได้อยู่เลยว่ายังเคยใส่ตระกร้าลดกระหน่ำอยู่หน้าร้าน ฉันชอบไปซื้อผ้าเช็ดหน้าลายแฮมทาโร่ที่ร้านนั้นมากค่ะ พี่คนขายก้น่ารัก เป็นกันเอง ช่วงหลังพี่เข้าเอาของดิสนีย์จากญี่ปุ่นเข้ามาขาย ฉันนีติดหนึบเลย ประมาณว่ามาสยามทีไร ต้องได้ของติดไม้ติดมือมาจากร้านนี้สักชิ้น ในที่สุดฉันก้ตกลงทำบัตรสมาชิกร้านนี้ค่ะ แต่อยู่ๆทางร้านก้ย้ายไปอยู่อีกที่หนึ่งไม่ไกลนัก เฮ้อ ไม่รู้ว่าเปลี่ยนเจ้าของร้านใหม่หรือไงนะ บรรยากาศเก่าๆที่เคยมีหายๆไปเลย พอเขเร้านมาก้ไม่ทักทาย พอออกจากร้านก้ไม่ขอบคุณ แต่ก้พอทนๆไปค่ะ ( ก้ของที่ร้านมันน่ารักนี่ ) แต่แล้วก้เกิดเหตุการณ์จี๊ดขึ้นสมองจนฉันต้องหักบัตรสมาชิกที่ร้านนี้ทิ้งค่ะ

วันหนึ่ง...อ๋อ ไม่สิ เย็นวันหนึ่ง ฉันกับเพื่อนสาวกะจะไปซื้อของที่ร้านนั้นค่ะ ขอแทรกแป๊ป เพือนสาวของฉันนับวันมันยิ่งแนวขึ้นทุกที ไปเรียนนี้มันไม่ได้ถือกระเป๋าไปนะคะ แต่มันลากไปค่ะ กระเป๋าใบเท่าช้างขนาดขนเข้าเครื่องบินแล้วน้ำหนักเกินประมาณนั้น พิมพ์ลาย Jack Skellington น่ารักมากค่ะ เอาเป็นว่าฉันเข้าไปในร้านนั้นพร้อมกับเพื่อนสาวที่ลากกระเป๋าพี่ Jack ดังแครกๆ ทันใดนั้นเองไอ้ทอมลูกจ้างของร้านเห็นเข้าก้วิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

ไอ้ทอม: กรี๊ด กรี๊ด กระเป๋า nightmare ( ฉันพึ่งเคยเห็นทอมกรี๊ดก้คราวนี้ล่ะ อีกอย่างนี่ไม่ใช้ nightmare ย่ะ Jack Skellington ต่างหาก ไม่รู้เรื่องเลย )

ไอ้ทอม (พูดต่อ) : น้องๆ ซื้อที่ไหนอ๋อ..?

เพื่อนสาวผู้ไร้เดียงสาของฉัน : สำเพ็งค่ะ

ไอ้ทอม: อืมมมมมมมมมม...ของปลอมนี่เอง

โอ้วววว...มาต่อยกันเลยมะพี่ นี่มาว่าของของเพื่อนฉันเป็นของปลอมได้ไงฟะ นี่ขึ้นแล้วนะยะ อีกอย่าง ซื้อของที่สำเพ็งก้ไม่ได้หมายถึงว่าเป็นของปลอมซะหน่อย ม่ะ ม่ะ พ่อคูนนนนนนนนน...มาเบิ่งดูกันให้ชัดๆ Under License รู้จักไหมยะ เขาได้ลิขสิทธิ์มาย่ะ รู้ไว้ซะด้วย เออ ฉันรู้ว่าของร้านหล่อนน่ะ รับมาจากญี่ปุ่น อ๊ะ เดี๋ยวก่อน ของบางอย่าง (ไม่ดิ ส่วนใหญ่ ) ในร้านเธอก้น่ะก้เขียนว่า under License เหมือนกัน จะต่างกันแค่หล่อนรับมาจากฮ่องกงเท่านั้นเองล่ะ อุ๊ย ไม่ทราบว่าลืมพื้นเพเดิมของเธอแล้วหรอ แต่ก่อนเธอก้รับของมาจากสำเพ็งมาขายนี่ล่ะ ต๊ายตาย รวยแล้วหยิ่ง แล้วมันไม่ดีเลยนะ เอาเป็นว่ารวยแล้วเลิกไปดีกว่านะคะ คุณเธอ

3. ตายแล้ว เดี๋ยวนี้เชื้อโรคมันระบาดอย่างแรง

นั่นสิ เพิ่งรู้ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นโรคร้ายแรงประมาณว่าติดต่อด้วยการสัมผัสนะเนี๊ย! คุณพนักงานขายสมัยนี้นี่รอบคอบกันได้โล่กันไปเลยเจ้าค่ะ พอฉันจับสินค้าคุณปุ๊ป คุณก้ตรงดิ่งมาเช็ดเลยนะ เฮ้อ ลาออกไปทำงานกับกระทรวงสาธารณสุขเลยดีไหมคะ ให้ฉันออกไปจากร้านก่อนก้ได้ แล้วค่อยมาเช็ดของของคุณ ถ้ากลัวคนจับล่ะก็ ติดป้ายไว้ก้ได้ค่ะ ดิฉันอ่านออก

มีอีกกรณีคล้ายๆกัน ค่ะ เช่น คุณไปหยิบสินค้าออกจากชั้นวางของ แล้ววางลงไปใหม่ แล้วพนักงานขายก้รีบมาจัดให้เข้าที่เข้าทางทั้งๆที่มันห่างจากตำแหน่งแรงไม่ถึง 2 ซม. ด้วยซ้ำไป ประทานโทษนะคะ ฉันรู้ว่าเป็นหน้าที่ของคุณ แต่รอให้"ลูกค้า" คนนี้ออกไปจากร้านก่อนก้ได้นะคะ

4. ลูกค้าร้านฉัน ต้องมีระดับย่ะ

อันนี้เด็ดสุด แต่กรณีนี้จะพบได้แต่ในร้านแบรนด์หรูบินไกลมาจากยุโรปเท่านั้นค่ะ แต่ฉันก้อดประทับใจไม่ได้นะคะที่พนักงานขายสมัยนี้มีความสามารถในการแยกระดับลูกค้ากันแทบทุกร้าน ดีเลยค่ะ เขาจะได้ไม่บริการหนัก เลือกบริการลูกค้าที่ดูมีตังค์ดีกว่านะคะ ฮุ ฮุ

ระดับ 1

level1.jpg picture by dollciana

การแต่งตัว : เสื้อยืด กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ พร้อมด้วยถุงผ้ารักษ์โลกที่ได้มาจากวซุปเปอร์ชั้นล่าง

บริการที่คุณจะได้รับ: สายตาอาฆาตทุกคู่จากพนักงานทุกคนในร้าน ราวกับว่าคุณเป็นปลาเน่าๆหรืออะไรสักอย่างที่น่าขยะแขยง พนักงานรักษาความปลอดภัยในร้านเพิ่มเป็นสองคนและจับตาจ้องคุณตาเขียว พอคุณออกจากร้านไปปุ๊ป พนักงานแทบจะแห่ขบวนมาทำความสะอาดตรงที่ที่คุณเคยยืนดูกระเป๋านั้นกันยกใหญ่ เฮ้อ อันนี้เป็นบริการที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง เค้าไม่ไล่คุณออกจากร้านก้บุญแล้วล่ะ

ระดับ 2

level2.jpg picture by dollciana

การแต่งกาย : ชุดเครื่องแบบทุกชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชุดนักเรียน

บริการที่คุณจะได้รับ: ความเงียบ ราวกับว่าคุณเป็นเพียงแค่อากาศหรือลมเบาๆที่พัดเข้ามาในร้านเวลาที่ประตูเปิด เท่านั้นล่ะ แต่ไม่ต้องเป็นห่วงว่าจะมีใครจ้องคุณแทบเป็นแทบตายอย่างระดับแรกนะ

ระดับ 3

level3.jpg picture by dollciana

การแต่งกาย: ชุดที่ดูมีระดับขึ้นมาหน่อย แต่ถ้าใส่อะไรสักอย่างในตัวที่เป็นแบรนด์เดียวกับร้านที่คุณจะเข้านั้นถือว่าเยี่ยมเลย!

บริการที่คุณจะได้รับ : คำทักทายจากพนักงานร้าน พร้อมด้วยพนักงานคนหนึ่งที่ติดสอยห้อยตามคุณทุกก้าว พร้อมด้วยแนะนำสินค้าใหม่ที่คุณก้รู้อยู่แล้ว เพราะมันมีป้ายตัวเท่าบ้านติดอยู่

ระดับ 4

 level4.jpg picture by dollciana

การแต่งกาย: แต่งกายให้ไฮ ขึ้นมาหว่าระดับ 3 นิดหน่อย และเข้ามาในร้านพร้อมด้วยพัดบัตรเครดิตสีทองไปมา

บริการในร้าน : พนักงานในร้านทักทายเป็นเสียงเดียวกันได้ไพเราะยิ่งกว่าเสียงพิณบนสวรรค์ ( เวอร์ไปแล้ว ) ตามด้วยบริการอันน่าประทับใจ อ๊ะ...ไม่ต้องกล้วว่าคุณจะเดินช็อปจนเมื่อยตุ้ม ที่นี้เค้าได้จัดโซฟาอย่างดีให้คุณ รวมทั้งมื้อน้ำชายามบ่ายอีกด้วยนะ  อีกทั้ง พนักงานหนุ่มอกผาย ไหล่ผึง หูตึงหน้าตั้ง เข้าที่แสตนบายรอถือถุงช๊อปปิ้งที่คุณก้มีปัญญาถือเองได้ไปส่งที่รถ อืม...บริการอันน่าประทับใจ เอาไปเลยไหม 10 ดาว

 level5.jpg picture by dollciana

การแต่งกาย: ยังไงก้ได้นะ แต่เรามีoption เสริมเป็นท่านพ่อ ท่านแม่ อ๊ะ! ถ้ายิ่งลูกสาวมากับท่านพ่ออย่างนี้นี่ เข้าทางโจร เอ๊ย! เข้าทางพนักงานขายเลยค่ะ...ฮุ ฮุ

บริการที่ีคุณจะได้รับ : ยิ่งท่านพ่อที่ดูไม่ค่อยเต็มบาท กับคุณลูกที่เอาแต่ใจแบบนี้นี่ หลอกขายได้ง่ายที่สุดในแดนมนุษย์เลยล่ะ พนักงานขายก้รีบตรงดิ่ง rush into the scene เข้ามาต้อนรับ พร้อมแนะนำสินค้าใหม่ที่คุณก้เห็นป้ายเขียนอยู่ตำตา ถ้าจะให้เปรียบพนักงานขายเหมือนสาวเชียร์เบียร์ในร้านอาหารก้ได้นะ แต่พนักงานขายหล่อนนี้ก้งัดกลยุทธสุดยอดออกมาใช้กับคุณพ่อผู้ไร้เดียงสาได้อย่างเต็มที่ อย่างเช่น " แหม...ชุดนี้เข้ากับคุณหนูมากเลยค่ะ" "อุ๊ย...คุณหนูตาถึงจังเลยค่ะ กระเป๋าใบนี้เป็นรุ่น limited มีขายแค่ 3 ใบในโลกนะคะ" "ดิฉันว่าคุณหนูซื้อใบนี้ไปจะคุ้มกว่านะคะ" ( ต๊ายยยย...เรียกฉันว่าคุณหนูด้วยอ๋อ...) ท่านพ่อที่ไม่ค่อยคลุกคลีอยู่ในวงการแฟชั่นก้จะเออออหอหมกไปตามเกมส์ของพนักงานขาย อ่ะ แล้วไง โป๊ะ! บ๊ายบาย  สามหมื่นสาม...

ต่อไปขั้นเทพ...รับรอง ถ้าบุคคลดังกล่าวเข้ามาในร้าน โอ้ววว....พนักงานขายแทบจะกรูเข้ามาแผล็บ...แผล็บ

level6.jpg picture by dollciana

การแต่งกาย : ถ้าจะเอาให้เนียนลงทุนซื้อคอนแทกสีฟ้ากับวิกผมสีทอง จะได้ดูคล้ายคนต่างชาติ แต่ถ้าหน้าตาเหมือนมาจากที่ราบสูงละก้ ผมทองก้ผมทองเหอะ ไม่เนียน ลองมั่วเป็นคนจีน ไต้หวัน เกาหลี ก้พอไปวัดไปวาได้เน้อ

บริการที่คุณจะได้รับ: คงไม่ต้องบรรยายอะไรมากหรอก...ก้คงรู้ๆกันอยู่ชิมิ...? ฮึ ฮึ

เฮ้อ...บ่นมาซะยาว...เหนื่อยเลยน่ะ รู้สึกว่าตัวเองแก่ลงไปอีก 2 ปี แต่จะให้ไม่บ่นได้ไงล่ะเออ...ทำอย่างนี้ ถือว่ามันไม่ให้เกียรติว่าฉันเป็นลูกค้านะยะ  ถ้าวันหนึ่งฉันคิดจะเอาคืนล่ะก้ รับรองได้เด้งไปนู่นแน่ 555+ ( ร้ายนัก ) แต่ฉันว่า...เรามาแก้เผ็ดเค้าแบบ soft soft ดีกว่านะ...

เอาเป็นว่า วันหนึ่งฉันกับน้องสาวเก็บตังค์ได้ก้อนนึงเพื่อจะเอาไปซื้อน้องบลายธ์ตัวแรกที่แอบจ้องมานาน ก้ไปซื้อน้องที่ใต้โรงหนังลิโด้ เห็นว่าขายเยอะ และถูกก้เลยเลือกซื้อร้านนี้ แต่ปรากฎว่า พอเข้าไปปุ๊บ ก้ป๊ะกับคนขายที่กำลังนั่งโซ้ยตำซั่วอยู่...

ฉัน : พี่ตัวนี้เท่าไหร่

ยายตำซั่ว : ( ยายนั่นไม่ตอบทันที เพราะหล่อนกำลังโส้ยอย่างโฮกฮือ โฮกฮือ เออ...โทษนะที่ฉันบังเอิญเกิดมาเป็นมารคอหอย แต่ช่วยเงยหน้าขึ้นแล้วตอบได้ไหมคะ )  7xxx

ฉัน : ตัวนั้นล่ะ

ยายตำซั่ว: ตัวนั้นแพงหน่อยนะ

ฉัน: เออ....แล้วเท่าไหร่ล่ะ

ยายตำซั่ว: มีคนจองแล้วนะ

ฉัน : ทราบค่ะ ก้แค่อยากรู้ราคา รบกวนช่วยตอบได้ไหมตะ....? ( อ่ะ อ่ะ...สติเริ่มแตกแล้ว )

เฮ้อ...ฉันอยากให้คุณได้เห็นหน้าตายายนั่นจังเลย เออ...ยังไงก้ช่วยลุกขึ้นมาต้อนรับได้ไหมคะ เออ....แล้วก้เลิกมองฉันเหมือนว่าฉันเป็นผ้าขี้ริ้วได้มะ เออ....ใช่ เห็นว่าพวกเราเป็นเด็ก จะไม่ลุกขึ้นมาต้อนรับเลยอ๋อ...ถึงฉันเป็นผ้าขี้ริ้ว แต่ก้เป็นผ้าขี้ริ้วห่อทองนะยะ บ่นไปก้เท่านั้นล่ะ ขณะนั้นเอง น้องสาวของฉันก้เอื้อมมือไปจับตุ๊กตาตัวหนึ่ง ยายนั่นก้รีบลุกขึ้นมาเชียวล่ะ แล้วมันก้ทำหน้าได้หน้าตบมากกกกกก....ประมาณว่า ยกนิ้วชี้ขึ้นมา ทำปากจุ๊ จุ๊ "น้อง....ห้ามจับ" ต๊ายยยย....ใครจะไปรู้ว่าหล่อนห้ามจับ มีป้ายเขียนไว้ป่ะเนี๊ย...ขึ้นแล้วนะ ขึ้นแล้วนะ

"พี่...เอาตัวที่แพงที่สุดในร้าน!"

เฮ้อ....นับเป็นวิธีที่โง่มากเลยนะ ประชดคนขายโดยการซื้อของมันนี่นะ คิดได้ไงน่ะ ทางนั้นมีแต่ได้กับได้ เอาเป็นว่าอย่าทำแบบนี้ก้แล้วกันนะคะ ใจเย็นๆ แล้วออกจากร้านมันไปเลย เอาไว้คราวหน้าค่อยมาแก้แค้น ฮึ ฮึ

ค่ะ...หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน ฉันก้จ้างเพื่อนคนหนึ่งให้มันมาเป็นหน้าม้า เดินเข้าไปในร้านยายนั่น แล้ว พูดว่า "น้องบลายธ์เต็มเลย เอาตัวไหนดี" และฉันก้ค่อยโผล่มาทีหลัง แล้วจ้องไปทียายนั้นประมาณว่า "จำฉันได้ไหมยะ " แล้วฉันก้พูดว่า "นี่เธอ ไปซื้อร้านอื่นดีกว่า พนักงานที่นี้เค้าไม่ขายเราหรอก ของร้านเค้ามีคนจองงงงง หมดแล้วล่ะ" 55555+ ( หัวเราะชั่วร้าย) เรานี่มันร้ายลึกจริงๆ 5555+( ขออีกรอบ)

เอาเป็นว่า....สรุปเลยแล้วกัน ว่าจุดประสงค์ของเอนทรี่นี้น่ะ ไม่ได้มาประจานนะ แล้วก้ไม่ได้เสียเวลาทะเลาะกับเรื่องที่ไม่เข้าเรื่องด้วย เฮ้อ แต่ฉันยอมเสียเวลาดีกว่านะ ฉันอยากให้บรรยากาศในการซื้อขายมันอบอุ่นกว่านี้ เหมือนตลาดสมัยก่อนไง ที่คนซื้อคนขายก้เป็นแบบพี่ๆน้องๆ กันทั้งน้านนน...บางคนอาจจะมองว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยในชีวิต แต่ถ้าคุณเจอคนหน้าบึ้งใส่ล่ะก้อ คุณจะชอบอ๋อ...? เจอแบบนี้ทุกครั้งที่ออกไปซื้อของ มันก้หงุดหงิดเหมือนกันนะ โอเค ฉันรู้ว่าของร้านคุณดีเยื่ยม แต่บริการคุณแย่ขนาดนี้ ฉันไปซื้อร้านอื่นไม่ดีกว่าอ๋อ อย่าลืมว่าคุณไม่ได้ขายแต่สินค้านะ แต่คุณขายทั้ง "สินค้าและบริการ" ฉันอาจจะเพ้อเจ้อคิดมากไปก้ได้ แต่อาหารที่เสิร์ฟด้วยพนักงานเสิร์ฟที่เอาใจใส่ลูกค้ามันจะอร่อยกว่าอาหารธรรมดาทั่วไปอีกตั้ง 2 เท่าแหนะ...

 

edit @ 7 Mar 2009 09:52:02 by เด็กเลี้ยงแกะ

edit @ 7 Mar 2009 10:01:25 by เด็กเลี้ยงแกะ

Comment

Comment:

Tweet

<a href="http://ufgfbqsaiqvwxqd.com">ppprfzcjwnwuumr</a> http://oczuxxtdcipkakf.com [url=http://jjkqjyivtbzjrhl.com]dxkogyzfdviqtzl[/url]

#7 By hqvhdymnwd (94.102.52.87) on 2010-06-14 04:03

Hot! Hot! Hot! Hot!
โดนค่ะโดน
ต้องร้านเดียวกันแน่ๆเลย
แบบว่าของนำเข้า...
ยืนจ้องหน้า + เดินตามยังกะกะรูจะขโมยของในร้าน

ร้านน้องไบลท์ ตอนเข้าไปถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ
อยากกรี๊ดใส่ตรงนั้นมากๆ
หมั่นไส้มันมากกก
ร้านเดียวกันชัวร์ ใต้ลิโด้

#6 By yamakawaii on 2009-03-27 10:31

หัลโหลๆๆ เราเองน๊ะๆๆ ฝนสวยเอง 5555+

ขนาดวันนั้น จำได้ป้ะที่ไปเดินกันอ่ะ แต่ละคน Vuitton Gucci Burburry มันยังเข้ามาเช็ดกระเป๋าหลังจากที่เราวางไปไม่ถึง2วิเลยอ่ะ แหมมม ให้เราเดินออกจากร้านก่อนก็ด้ายยยนะ พนง Gucci ที่พาราก้อน ไร้มารยาทมากเลยเนอะ -*-

ส่วน ไอ่ร้านข้างลิโด้นั่นนนน แย่!! 55+ ทำใจ กะดฟันไปเปลี่ยนไส้ปากกากับมันเถอะ!

#5 By LaDyChaYen on 2009-03-13 10:29

อ่านแล้วของขึ้น...

วันก่อนแต่งตัวเซอมากๆเพราะจะไปทำความสะอาดบ้าน
พอดีเป็นภูมิแพ้เลยแวะเข้าร้านยาข้างทางหาซื้อ mask
เดินเข้าไป2นาทีไม่มีใครสนใจไม่พอ ยังทำมือเหมือนโบกไล่ด้วย

จากนั้นก็เข้า family mart ถามหา mask
(ขี้เกียจหาเอง)พนง.ทุกคนก็ไปรวมตัวกันจุดเดว
บอกว่าไม่มีๆ(ทั้งๆที่เราเคยเหนว่ามันมี -*-)

สุดท้ายต้องเดินไปร้านยาที่เคยซื้อยาประจำ
เค้าจำหน้าได้ก็เลยขายให้

คิดแล้วโมโหๆๆๆๆ
ป.ล.ซื้อ mask เลยยิ่งดู low ใช่ม๊ายยยย!!angry smile

#4 By subsub on 2009-03-09 11:25

แวะมาเยี่ยมนะจ๊ะ

พรุ่งนี้จะไปดูหนัง

แล้วจะบอกว่าควรหรือไม่ควรไปดู

big smile

#3 By E' NunGm o_O Yui on 2009-03-07 12:10

เอ๊ย เผลอกดเอนเทอร์ เอาต่อๆ

...วันไหนเดินหน้ามันเข้านะ พนักงานมองเหมือนจะมาขอตังค์กิน ให้ดาวโลด Hot! Hot! Hot!

#2 By อั๊พ on 2009-03-06 22:17

อ่านแล้วถูกใจมากกกกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆ เพราะว่าร้านแบบนี้มันเต็มสยามจริงๆ ยิ่งวันไหนเดินหน้ามัน

#1 By อั๊พ on 2009-03-06 22:16