เย้...ในที่สุดก้เวียนมาอีกครั้งแล้วสำหรับงานสัปดาห์หนังสือ...หนังสือครั้งที่แล้วยังอ่านไม่หมดเลยค่ะ แต่พอได้รับบัตรลดจากทางสำนักพิมพ์ รวมทั้งหนังสืออกใหม่ แล้วก้ซีรีส์สืบสวน-สอบสวน ที่กำลังตามอยู่ ก้อดใจไม่ไหวแล้ว...เฮ้อ...นี่เราต้องเสียตังค์อีกแล้วอ่ะดิ...

แต่ไปงานหนังสือครั้งหนึ่งนี่...ต้องเตรียมตัวไปยังกะบุกป่า...( ขนาดนั้นเลย ) จะไปตัวเปล่ากับตังค์แค่ร้อยสองร้อยมันใช้ได้ที่ไหน...?  ดูซิ...ว่าคุณต้องเตรียมอะไรไปบ้าง...

 

10thingscopy.jpg picture by dollciana

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 1 :  กระเป๋าเดินทาง 

อันนี้นี่...จำเป็นมาก...ถึงขั้นขาดไม่ได้เลย ฉันมักซื้อนิยายเป็นชุดๆ แบบนี้เหมาะที่สุดแล้ว แต่ก่อนก้รู้สึกอายสายตาชาวบ้าน  ( ยายนี่...จะไปไหนน่ะ ) แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกหน้ามันด้านขึ้นหรือว่าการลากกระเป๋าแบบนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือมันกลายเป็นเรื่องปกติของทุกคนไปแล้วก้ได้ ถ้าเห็นคนอยู่ในรถไฟฟ้าใต้ดินพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง ก้ดูรู้ทันทีว่าจะไปไหน ( คงไม่ได้ไปสุวรรณภูมิหรอกมั้ง ) ดูไปดูมาก้น่ารักดีนะคะ เห็นคนลากกระเป๋าเข้างานสัปดาห์หนังสือกันเปนแถว...

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 2 : ทำผมเด่นๆเข้าไว้

ฉันมักไปงานสัปดาห์หนังสือกับเพื่อนกลุ่มใหญ่...ไปกันเยอะก้ดีตรงที่เพื่อนจะได้ช่วยฉันถือของ แต่เอาเข้าจริงนี่...ปัญหาเยอะเหมือนกันนะคะ เหมือนกับสำนวนที่ว่า คนทำอาหารมีเยอะ...ซุปก้ยิ่งไม่อร่อย ( เอ๊ะ...สำนวนไหร่หว่า ) เดินงานกันไปอยู่ดีๆ คนก้เริ่มหายไปทีละคนสองคน  จะแวะบูธไหนก้ช่วยสะกิดกันหน่อยก้ได้นะ คนเยอะไม่พออีกอ๋อ...ฉันยังต้องเสียเวลามาตามหาพวกเธออีก เฮ้อ...ปวดหัว ถ้าไม่อยากแยกกันเดิน เราก้ควรถือเชือกยาวๆเดินตามกันเป็นแถวเหมือนในบ้างผีสิงของริปลีย์จะดีกว่า แต่วิธีนี้ออกจะแปลกไปหน่อย งั้น เรามาหาจุดเด่นกันดีกว่า เสื้อขาวๆดำๆช่างไม่สะดุดตาเอาซะเลย  ใส่เสื้อสีสะท้อนแสงให้เห็นกันชัดๆตั้งแต่ระยะ 500 เมตรไปเลยเปนไง แล้วก้ทำผมกันเด่นๆด้วยนะ...เช่น ใส่ที่คาดผม ติดโบว์ใหญ่ๆ ใส่หมวกรูปสติช อะไรก้ได้ ให้ฉันได้เห็นเธอชัดๆถ้าเธอเผลอหลุดเข้าไปในฝูงชนแถวๆบูธนิยายเกาหลี

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 3 : เสื้อหนาว

ข้างนอกนี่ร้อนม้ามแทบเหลว พอเข้ามาข้างในนี่...โอ้ว...สวรรค์ แต่เอ๊ะ...พอเดินไปเดินมาทำไมถึงหนาวหว่า หรือมีคนไปบอกให้ยามไปเร่งแอร์ พอหนาวแล้วนี่...ฉันก้อารมณ์เสีย ( ร้อนก้หงุดหงิด...จะเอาไงกันนี่ ) ไม่มีสมาธิเลือกหนังสือ...บางครั้งฉันทนหนาวไม่ไหวแล้วรีบๆซื้อหนังสือ แล้วออกมาตากเดด ( เพื่อ?) แล้วค่อยเข้าไปใหม่ ทำแบบนี้อยู่หลายครั้งเหมือนกันค่ะ บางคนเค้าก้ชอบนะคะ แต่ฉันเปนคนแพ้อากาศหนาวขั้นรุนแรง รู้สึกเลยว่า เวลาเดินอยู่ในงาน ตัวเองปากม่วง เล็บม่วง นิ้วสั่น ปากสั่น ( เวอร์...ใกล้ตายแล้วล่ะแบบนี้) เอาเปนว่า พกเสื้อหนาวไปด้วยดีกว่าค่ะ... แต่พอใส่แล้วก้ร้อน จั๊กก้เปียก เอ๊ะ..จะเอาไงดีนะ...

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 4 : กล้อง

จะเอาไปทำไมอ่ะ...ต๊ายตาย จะมองข้ามสิ่งนี้กันไม่ได้นะคะ สำหรับกรณีคนบ้าดาราอย่างฉันนี่ กล้องถือเป็นอาวุธคู่กายเลย ฉันมีประสบการณ์พอสมควรแล้ว ถ้าวันไหนไม่ได้เอากล้องมา ดาราบินกันว่อนเลย แบบนี้น่าเสียดาย อยากจะเอาหัวโขกเต้าหู้ตายกันไปเลยดีกว่า เพราะงั้น การที่เราติดกล้องไปด้วย ก้ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร เพราะเวลาไปงานหนังสือทีไหร่ ก้มักเจอดารา ( เปนของคู่กัน ) มาเปิดตัวหนังสือ ถ้าวันไหนโชคดียิ่งขึ้นก้จะได้เจอนักเขียน นักแปลที่เราชอบ อย่างนี้ไม่พกกล้องไปไม่ได้แล้วค่ะ...

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 5 : รายการของที่ต้องซื้อ

จำเปนมากกกกกกก....ขอเน้น เพราะว่าคุณจะเหมือนพวกเร่ร่อนในงานหนังสือ ถ้าคุณไม่ได้จดรายการหนังสือที่คุณอยากซื้อใว้ด้วย อีกทั้งยังช่วยประหยังตังค์ในกระเป๋า ( พยายามใจแข็งเข้าไว้ว่าจะไม่ซื้ออะไรนอกเหนือจากในลิสต์ ) มีอยู่ครั้งหนึ่ง ฉันก้เกิดไปถูกใจหนังสือสอนทำเค้ก...แล้วก้ซื้อมาจนได้ จริงๆแล้วก้ได้แต่เปิดไปเปิดมาดูรูปขนมเค้ก พลางพูดว่า น่ากินจังเลย จบ... สุดท้ายหนังสือเล่มนั้นก้ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยค่ะ ( เพราะฉันลืมไปว่าที่บ้านไม่มีเตาอบ...จะใช้ไมโครเวฟอบก้กระไรอยู่ )

อุปกรณ์จำเป็น ( มาก ) หมายเลข 6 : เงิน

อันนี้ไม่ต้องบอกก้รู้...แต่มีบางคนทำเนียนเจ้าค้า ไปงานหนังสือทีนี่ไม่พกตังค์ไปเลยซักบาท ทำได้ไง...ก้แบมือขอตังค์แม่อ่ะดิ " แม่จ๋าซื้อเล่มนั้นให้หน่อย...150 เอง" พอเดินไปอีกบูธหนึ่ง " แพงจังเลยอ่ะ...อยากได้จังเลย" พร้อมทำสายตาวิ๊งๆใส่ท่านแม่ ถ้าไม่ได้ผลก้บอกว่า " ส่งเสริมให้เด็กรักการอ่านค่ะ" น่านล่ะนะคะ ( ต๊าย...ละเอียดจังพูดเหมือนเคยมีประสบการณ์ ) เอาเปนว่า ถ้าจะไปงานหนังสือตั้งงบไว้เท่าไหร่ดีล่ะ ส่วนใหญ่แล้ว ฉันจะตั้งงบไว้ไม่เกิน 2000 ค่ะ...แต่น้อยครั้งนักที่จะทำได้ ส่วนใหญ่จะเกิน แล้วก้ต้องร้องให้แม่ซื้อให้บ้างล่ะ ให้น้าซื้อให้บ้างล่ะ  ( ไอ้เล่มที่ร้องซื้อจะเป็นเล่มที่มีราคาแพงที่สุด- อันนี้วางแผนไว้เปนอย่างดี...ฮุฮุ ) พักหลัง...คนเริ่มกลัว ฉันจึงต้องไปงานหนังสือกับเพื่อนแทน...อย่างนี้ก้ดีค่ะ...เพราะเพื่อนจะได้ช่วยกันเบรก...

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 7 : รองเท้า ( ที่ไม่กัด...และปิดหัว ขอเน้นอีกที ไม่กัดและปิดหัว )

ไปงานหนังสือทีไร ทำไมต้องได้แผลกลับบ้านสัก2-3 แผล ระยะหลังเริ่มเป็นของคู่กันค่ะ...ครั้งไหนไม่มีแผลรองเท้ากัดหรือไม่ได้โดนคนอื่นเหยียบเท้า...โอ๊ยยยยย...หงุดหงิด แต่ไม่รู้เปนไร ทำไมคนเหยียบเท้าอย่างเดียวไม่พอ ยังทั้งบดทั้งขยี้ ไม่รู้โกรธกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้วหรือว่าได้รับจ้างวานมาทำร้ายฉันกันแน่ แล้ววันที่โดนเหยียบฉันดันใส่รองเท้าแตะ ส่วนคู่กรณ๊ก้เล่นใส่รองเท้าผ้าใบ ...เปนอะไรมากป่ะ... เพราะงั้น คราวนี้ฉันขอแก้แค้น อ๊ะ...ขอป้องกันตัวเองบ้างนะคะ...

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 8 : บริวารหมายเลข 1

ในที่นี้หมายถึง "เพื่อน" ค่ะ ฉันมักชวนเพื่อนไปกันเยอะๆเพราะจะได้ช่วยเดินหาบูธที่พวกเราต้องกัน ฉันมักมีปัญหากับการดูแผนที่ เพราะงั้น ฉันจึงต้องการใครสักคนมาช่วยถือแผนที่ให้ด้วย ถ้าจะลงทุนนำทางให้ก้จะเปนพระคุณอย่างมากค่ะ

อุปกรณ์จำเป็นหมายเลข 9 : บริวารหมายเลข 2

ท่านนี้จะได้รับสิทธิพิเศษมากกว่าท่านแรกค่ะ...คือ เค้าจะไม่ต้องถือแผนที่ กันคนให้ แต่เค้าจะช่วยเราถือของค่ะ.เพราะอย่างนี้ ฉันถึงชวนเพื่อนไปกันเยอะๆ...เผื่อว่ากระเป๋าเดินทางเกิดยัดไม่พอบ้างอะไรบ้าง ( หรืออีกกรณีหนึ่งที่เปนไปได้มากคือ ฉันลืมหยิบกระเป๋าเดินทางมา ) เพื่อนๆจึงจำเป็นอย่างมากค่ะ ถ้าเพื่อนๆรู้ว่าฉันแอบใช้พวกเขาอยู่ ( จริงๆพวกนั้นน่าจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ) คงไม่ยอมมาเปนเพือนฉันแน่ๆ งั้น...ถ้าใครมาช่วยถือของฉันจะเลี้ยงกาแฟสตาร์บัคแล้วกันนะ...

ฝากไว้อีกนิดนะคะ...อยากให้เด็กสมัยนี้รักการอ่านค่ะ

ฝากไว้อีกหน่อยค่ะ...อ่านอะไรก้ได้น้อง...พี่ไม่ว่าหรอกว่าน้องจะอ่านนิยายเกาหลี อ่านการ์ตูนอะไร น้องอ่านไปเถอะ...ขอแค่ให้อ่านก้พอ...

ฝากไว้อีกนิดนะคะ ( สุดท้ายแล้วจริงๆ) ขอบคุณนะคะ ที่หลงเข้ามาเยื่ยมชมบล็อคไร้สาระของฉัน...

เมื่อเดื่อนที่แล้วเป็นวันเกิดของปิ่น...เพื่อนสนิทของฉัน แต่ไม่รู้มันเป็นอะไรมากมะ ทำไมต้องเลือกมาเกิดตอนคนเค้าปิดเทอมด้วย แบบนี้ก้หาตัวจับได้ยากอ่ะดิ ( ซะงั้น ) แต่เอาเป็นว่า ฉันก้ลักลอบทำของขวัญให้ปิ่นเงียบๆ...ปิ่นเค้าก้เดาไปต่างๆนานา ว่าต้องเป็นไอ้นั้น เป็นไอ้นี้ แต่หารู้ไม่ว่า...เราได้แอบทำของขวัญที่ต้องทำให้ปิ่น อึ้ง และ กรี๊ด ลงไปนอนกับพื้น ฮุฮุ

ปิ่นชอบvocaloid มากเลย เค้าก้พยายามแพร่เชื้อให้ฉันนะ แต่ขอบอกเลยว่า..." ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร" แต่ปิ่นนี่อาการหนักมาก...จะกินข้าวก้ฟังเพลง ก่อนนอนก้ฟังเพลง ตอนเข้าห้องน้ำก้ฟังเพลง...นี่ ! เปนอะไรมากป่ะนี่ ไอ้เราก้เลยอารมณ์เสีย ก้เลยไปหาข้อมูลว่า เจ้า Vocaloid หน้าตาเปนไง...ในที่สุด ก้เข้าใจว่า ทำไมปิ่นถึงชอบ...

นี่ไง...ของขวัญวันเกิดของหนูปิ่น...

SPA50225.jpg picture by dollciana

มันก้เปนแค่การ์ดธรรมดาๆอ่ะนะ...ฉันก้ไม่มั่นใจว่าเพื่อนจะชอบอ่ะป่ะ...แต่พอทำไปเรื่อยๆแล้วก้คิดถึงหน้าปิ่นเวลาเปิดกระป๋องซินนามอนออกมา...ฉันก้คิดว่า..." เอาล่ะ...ยังไงปิ่นก้ต้องชอบ" ( เข้าข้างตัวเองซะงั้น )

SPA50203.jpg picture by dollciana

ตัวเขียวนี่...เค้าเรียกว่าไงนะ...มิกุชิมิ ?...เจ้าตัวนี้ฉันก้คิดว่าน่ารักดี ข้างหลังฉันก้เขียนคำอวยพร(?) ให้ปิ่นด้วย

SPA50217.jpg picture by dollcianaSPA50204.jpg picture by dollciana

แฝด...? เท่าที่ฉันหาข้อมูลเพือเอามาเปนแบบการ์ด เด็กแฝดพวกนี้น่าจะตัวเล็กกว่ามิกุนะ แต่ไปๆมาๆทำไมมันตัวใหญ่กว่าล่ะ หวังว่าปิ่นคงไม่ทันสังเกตนะ...

SPA50216.jpg picture by dollciana

พ่อหนุ่มนี่...ปิ่นคลั่งมากเลย...ฉันก้กะว่าจะวาดให้ปิ่นเอาไปนอนกอดทุกคืน ( จิงๆแล้วฉันมีปัญหากับการวาดผู้ชายมาก ) แต่ไหน ออกมาแล้วดูอ้วนขนาดนี้อ่ะ แล้วก้...ดูหน้าก้รู้ว่าอีตานี่เกย์ชัวร์...ฮือ ฮือ...

SPA50215.jpg picture by dollciana

ตัวนี้ฉันชอบเปนการส่วนตัว หน้าตามันไร้อารมณ์ดี แล้วก้สีผมเหมือนน้องมี่จังของฉันเลย

SPA50219.jpg picture by dollcianaSPA50218.jpg picture by dollciana

สองตัวนี้ตัวไรหว่า...เอาเปนว่านี่เปน ฉัน กับ เพื่อน เปน vocaloid บ้าง ( ท่าทางสยอง) เราเรียกว่า "Vocaloid แห่งมิตรภาพ" ( ฮือ...ซึ้ง ) น่ารักสมจริงมากทั้งคู่...

ฉันกะว่าจะทำตัวที่เหลือด้วย...แต่กระดาษหมดซะงั้นอ่ะ...( บวกกับนิ้วเราก้ด้านเต๊มทีแล้ว ) เอาเปนว่า...เลิกๆ แค่นี้ก้แล้วกัน เดี๋ยวยัดใส่กระป๋องไม่ได้...

อย่าดื้อ....เข้าไปอยู่ในกล่องให้หมดเลยนะ

SPA50228.jpg picture by dollciana

ใส่กล่อง...พร้อมให้...( ดูดิ เด็กๆที่บ้านก้มาร่วมฉลองวันเกิดให้ปิ่นด้วยนะ )

SPA50230-1.jpg picture by dollciana

เรียบร้อย...แผนแรกก้สำเร็จแล้ว....เหลือแต่ว่าจะให้ปิ่นไงดีนะ...ฉันก้เลยโทรไปหาปิ่น บอกว่ามีของจะให้...รีบๆมาแต่เช้านะ...เดี๋ยวมันจะเน่าซะก่อน ( พูดเหมือนเอาปลาเค็มมาให้เนาะ )

( แปะการ์ตูน...แบบเน่าๆให้ดูประกอบ....)

ploypincopy.jpg picture by dollciana

 

 

 

ploypin2copy.jpg picture by dollciana

คิดไปโน่นเลย...พอถึงเวลาจะให้...ปิ่นกลับมาสายซะงั้น ฉันก้เลยรีบๆให้ แล้วก้วิ่งขึ้นรถไป...ฮือ ฮือ จริงๆฉันก้ อยากเห็นหน้าปิ่นเวลาดีใจเหมือนกัน เพราะนี่ล่ะ...เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคนที่ทำของขวัญเองกับมือ...น่าเสียดายอ่ะ นี่ยัง...อารมณ์เสียไม่หายเลยนะ แต่ฉันก้ต้องรีบไปนวดหน้า พอนวดเสร็จแล้ว...ปิ่นก้โทรมาขอบคุณใหญ่เลย...ถึงจะไม่เห็นหน้า แต่เราก้พอจะจินตนาการหน้าปิ่นออกนะ...ปิ่นคงดีใจจนร้องให้แน่ๆเลย ( ฮุฮุ ) แล้วปิ่นก้พูดว่า " ทำไมถึงทำเพื่อเราขนาดนี้ " ( อุ๊ย...ตาย เหมือนในฝันเป๊ะ! ) ฉันก้อึ้ง...ทำไงดีอ่ะ หรือปิ่นกะจะสารภาพรักกับฉันนะ...ไม่นะ...เราเปนนเพื่อนกันนะ...เข้าใจผิดกันไปใหญ่แแล้วนะ...ไม่ได้ๆย่ะ...!

"แล้ววันเกิดนิกาน...เราจะทำอะะไรให้ดีล่ะ..." เออ....นั่นดิ...ไม่ต้องก้ได้ แค่พาฉันไปเลี้ยงข้าวแกงกระหรี่ 1 เดือนก้พอ...

เออะ...! แย่หน่อยนะ...เพื่อนรัก...

เลี้ยงเด็กมาหลายเดือนแล้ว...พึ่งมีโอกาสพาพวกเด็กๆมาแนะนำตัวให้ชาวโลกรู้จักกันค่ะ

ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า...เด็กๆพวกนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจเลี้ยงไว้นะคะ แต่ว่าน้องสาวร้องให้พ่อซื้อ ไอ้เราก้ได้เล่นและดูแลเด็กๆไปด้วยอีกคน แรกๆก้กลัวน้องๆอยู่น่ะค่ะ ประมาณว่า....อย่าเอาขึ้นมาบนห้องนอนนะยะ ก้เคยสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกหลายครั้งเหมือนกัน ที่ไหนได้ เด็กๆยืนจ้องอยู่ท่ามกลางความมืด สยองสุดๆเลย แต่ไปๆมาๆก้รู้สึกว่า "เฮ้ย...นี่เราแอบตกหลุมรักพวกเด็กๆแล้วอ๋อ...! "

นี่ค่ะ...น้องๆที่บ้าน

SPA50251.jpg picture by dollciana

เห็นแบบนี้...ใครไม่ตกหลุมรัก...ก้ใจร้ายแล้วล่ะ...

นี่ค่ะ....น้องตัวแรก...ชื่อ ยะอุง ยะอุง ( ภาษาเกาหลี-เนี้ยว เนี้ยว) ฉันไม่ได้ตั้งชื่อนะ น้องสาวตั้งให้ค่ะ เป็นเด็กคนแรกที่เข้ามาในบ้านค่ะ ตอนแรกจะตั้งชื่อให้น้องว่า "ริกะ" ค่ะ เพราะว่าสีผมน้องเหมือนสีผมของริกะจัง ในเรื่องฮิกุราชิ แต่ไม่เอาดีกว่า กลัวน้องโดนคว้านท้อง...ฮือ ฮือ...

SPA50285.jpg picture by dollciana

ยะอุง มาแรกๆกัน่ารักดีอยู่หรอก แต่หลังเริ่มขี้บ่นเล็กน้อยแล้วอ่ะ...

น้องคนที่สองค่ะ ชื่อแอ๊บปุรุน ( น้องตั้งให้อีกแล้ว ) ตัวนี้พ่อเรารักมาก เค้าเปนคนเลือกเองเลยนะ แต่แปลกอ่ะ พ่อเราชอบตุ๊กตาบลายนี่นะ...อ๊ะ หรือว่า พ่อเราเป็น....เฮอะ เฮอะ ไม่หรอกนะ

SPA50235.jpg picture by dollciana

 น้องแอ๊บปุรุน ดูไปดูมาเหมือนเอมมะ ไอย์ เลยอ่ะ น่าร้ากกกกกกกกกก...( อยากตัดชุดกิโมโนให้น้องจัง )

น้องตัวต่อไป...ออกแนวไฮโซนิดๆ...ชื่อจังมิค่ะ( น้องเราตั้งให้อีกแล้ว...นี่เราไม่มีโอกาศได้ตั้งชื่อเองเลยชิมิ...! )

จังมิ แปลว่าอะไรก้ไม่รู้ค่ะ จำไม่ได้ ( แปลว่าดอกกุหลาบหรือสีชมพูนี่ล่ะ...ไม่แน่ใจ ) แต่เราไม่ชอบชื่อนี้นะ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตั้งชื่อเป็นภาษาเกาหลีด้วย เอาเป็นว่าเราเรียกน้องคนนี้ว่า "มี่จัง" ดีกว่า ง่ายกว่า หลังๆก้เริ่มติดเรียก "มี่จัง" ไปแล้ว สุดท้ายก้เลยกลายเป็น มี่จังไปเลย ฮุฮุ

SPA50153.jpg picture by dollciana

มี่จังวิ๊งมาก...ปากน่าจุ๊บ...จุ๊บ...จ๊วบ...

น้องคนสุดท้าย...พึ่งได้มาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ...น้องตัวนี้ผมสีชมพูอีกแล้ว ( แต่แอบเปรี้ยวไฮไลท์ม่วง) ก้เลยเล่นเปนญาติของมี่จังที่บินไกลมาจากฝรั่งเศส ( เล่นเป็นเรื่องเป็นราวเลย) ชื่อ น้อง วานิลลา อายุน้อยกว่าทุกคน ปัญญาอ่อนนิดๆ...

SPA50192.jpg picture by dollciana

แฮ่....

ช่วงนี้จะเบาๆเรื่องการซื้อน้องไปก่อนแล้วกัน...รู้สึกว่าตัวเองช็อตแล้ว ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดีด้วยดิ แต่เปนไรไม่รู้ พวกน้องบลายนี่ สวนกระแสมากเลยอ่ะ ออกมาแต่ละตัวนี่...ราคาใช่ย่อยนะ แต่คนก้แห่กันไปจอง...หมดเกลี้ยง

ยังไงก้...ช่วงนี้...ฉันต้องรัดเข็มขัดหน่อยแล้วล่ะ ( สำนวนเก่าจัง...)

ปิดท้ายด้วยรูป แอ๊ปปุรุน กับ ยะอุง ยะอุง เต้นรำกัน...

SPA50255.jpg picture by dollciana

งาม...

( รู้สึกว่า ตั้งแต่เลี้ยงน้อง ฝีมือการถ่ายรูป เลือกมุมกล้องเอย อะไรเอย มันพัฒนาขึ้นเนอะ )